To co tutaj piszę, traktuję jako przedłużenie mojego hobby. Lubię majsterkować, interesuję się starymi technikami, tym jak kiedyś ludzie radzili sobie, mając do dyspozycji naturalne materiały i proste narzędzia. Z drugiej strony lubię też być na bieżąco z nowościami...
Dzięki niej budownictwo drewniane w Szwecji ma swój charakterystyczny, przyjemny dla oka kolor. Poza tym mimo surowego klimatu, drewniane budynki przez wiele lat trwają w doskonałej kondycji.
Jakieś 350 lat temu w kopalni miedzi w Falun w środkowej Szwecji odkryto obok rud również inny surowiec- naturalny środek do zewnętrznego malowania drewna. Specjalny skład tej ziemi z wysoką zawartością kwasu krzemowego, użyty do produkcji farby sprawia, że drewno – nawet w surowym skandynawskim klimacie, jest dobrze chronione.
Farba, zwana dziś Falu Rodfarg (Falu Rod) przez lata udowodniła swoją jakość, a raczej skuteczność. Ma konsystencję mazi i czasem zwana jest farbą szlamową. Co ciekawe zmienia odcień w zależności od pogody - przy suchej jest jaskrawo czerwona, w dni mokre ciemnieje - w Szwecji mówi się, że ta farba "żyje". Jest trwała - 5 lat na ścianach dla strony zawietrznej, oraz 10 lat dla strony nie narażonej na bezpośrednie działanie czynników atmosferycznych. Falu Rodfarg nie łuszczy się (ważne - od razu pomyślałem o farbach olejnych po kilku latach płatami łuszczących się z desek) - czyli renowacja polega na położeniu kolejnej warstwy.
W swoim składzie szwedzka farba zawiera 66% wody, 18% pigment (żelazo, kwas krzemowy, aluminium, wapno, magnez oraz śladowe ilości siarki, cynki i ołowiu), 8% oleju lnianego, 5% mąkę pszennę i mąką żytnią, 2% melanteryt.
Najlepsze efekty uzyskuje się stosując Czerwień Falunu na zewnątrz, na surowym drewnie. Co ciekawe - drewno heblowane należy poddać procesowi wietrzenia aby otworzyły się pory drewna. Stare powłoki farby należy po prostu pokryć kolejną warstwą farby. Jeżeli drewno było malowane wcześniej - farbami olejnymi, pokostem, lakierami - należy to całkowicie usunąć.
Surowe drewno pokrywa się dwukrotnie farbą. Pierwsza warstwa powinna być rozcieńczona wodą (+20%). Po kilku godzinach powłoka jest sucha i następnego dnia nakłada się kolejną. W Szwecji robi się inaczej - pierwsza nierozcieńczona warstwa i kolejna dopiero po roku.
Ponieważ farba nie jest całkowicie odporna na tarcie, nie może być używana do malowania zabawek, podłóg, drzwi i okien - za to do ścian, szczególnie na zewnątrz - jest naprawdę dobra. Szwedzka czerwień jest dokupienia w Polsce - nie mylić ze stosowaną czasem przez producentów nazwą odcienia - farba taka oprócz koloru nie ma nic wspólnego z oryginalnym szwedzkim produktem.
Mam nadzieję, że filmy znalezione na Youtube, które zamieszczam poniżej przybliżą temat ocieplania budynków. Wprawdzie traktują temat "wybiórczo" ponieważ zostały przygotowane przez firmę Rockwool i bazują na ich materiałach - mam nadzieję, że osobom zainteresowanym przybliżą nieco temat.
1. Film prezentujący krok po kroku jak ocieplić poddasze.
2. Film instruuje jak ocieplić budynek z zewnątrz.
Przeglądając galerię Google Sketchup znalazłem kilka prostych projektów mebli ogrodowych do samodzielnego wykonania. Są to na tyle proste konstrukcje, że wystarczy kilka desek jedno, dwucalowych (dobra sosna lub inne w miarę twarde drewno) wkręty do drewna, ewentualnie śruby do skręcenia. Polecam następujące podejście: najwygodniej będzie ściągnąć pliki projektów i obejrzeć dokładnie programem Sketchup i wymierzyć. Przekonamy się czy projekt nam odpowiada, jeżeli ktoś zna program może go dostosować do własnych potrzeb, skrócić, wydłużyć "pomalować".
Już kilka razy polecałem Google Sketchup z racji prostoty użytkowania i tego, że jest darmowy. Żeby przejrzeć i zmierzyć projekt ze wszystkich stron (no oczywiście można go jeszcze zmodyfikować :-) ), wystarczą trzy przyciski:
obracanie
przesuwanie
miarka.
Dla zainteresowanych: samouczek video .
Przybliżamy i oddalamy trzecim przyciskiem myszy, rolką. Przy mierzeniu - uwaga: wiele projektów (zagranicznych) zapisanych jest w skali calowej - trzeba wtedy przestawić jednostki na metryczne - wg poniższego rysunku:
Przy montażu warto użyć również kleju do drewna. Jeżeli wykorzystamy grubsze deski konstrukcja zyska bardzo - minimalna grubość 1,5 cala, lepiej 2. Taki stołek.
Projekt źródłowy jest nieco toporny - warto go zmodyfikować. Na nogi i elementy nośne trzeba dać deski dwucalowe. Polecam ze względu na prostotę, poza tym na bazie tego projektu łatwo jest zrobić krzesła.
Trochę bardziej skomplikowana ławka, nie obędzie się bez łącz stolarskich. Deski grubsze niż 1 cal :-) Polecam osobom bardziej doświadczonym w pracy z drewnem.
Dosyć efektowny komplet i wbrew pozorom bardzo prosty do wykonania. Jeżeli użyjemy desek 1,5 calowych lub grubszych efekt będzie bardzo dobry. Konstrukcję nośną warto skręcić śrubami - całość zyska na solidności.
Zestaw popularny w Polsce. Widziałem takie wykonane z cienkich desek calówek ale przyznam, że wtedy chodziło chyba o niską cenę w markecie - było to nieco tandetne.
Życzę udanych konstrukcji. Projekty są ogólnodostępne w sieci, osoby które je wykorzystają robią to na własne ryzyko, tym bardziej, że wiele osób je zmodyfikuje...
O złotym podziale pierwszy raz usłyszałem przy okazji porad jak fotografować, komponować kadr, żeby zdjęcia były ciekawe, poprawne, miłe w odbiorze. Kiedy zacząłem się tym mocniej interesować okazało się, że temat jest bardziej złożony, ciekawy - powiedziałbym nawet intrygujący!
Od początku. Być może niektórzy zastanawiają się jak to jest, że słynne budowle, dzieła sztuki, podobają nam się. Są - harmonijne, estetyczne, generalnie kiedy się je ogląda przychodzi jedna myśl, odczucie - to jest ładne.
Tu rodzi się pytanie - czy jest jakaś zasada, reguła której trzymają się artyści i architekci, pomagająca w stworzeniu doskonałego celu? Okazuje się że jest.
Mało tego. Kiedy oglądamy "obiekty przyrodnicze" typu kwiaty, drzewa, liście z reguły zawsze mamy odczucie - to jest ładne. I znowu pytanie o regułę?
Tą zagadkę badali już starożytni. Pierwszy o złotym podziale odcinka pisał bodajże Euklides. Rozwijano temat i odkryto liczbę φ (czyt. fi) wyznaczającą właśnie idealną proporcję.Na bazie tej proporcji skonstruowano idealny trójkąt, prostokąt, spiralę, kąt. Odkryć tych używano już w starożytności, używając tuch kształtów przy projektowaniu Wielkiej Piramidy, Akropolu, potem katedr gotyckich i pałaców w różnych epokach. To właśnie złożyło się na ostateczny efekt, piękno wspominanych budowli.
Badając złoty podział odkryto go w tzw "ciągu Fibonacciego" (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21 etc.) gdzie każda kolejna liczba jest sumą dwóch poprzednich, okazało się że proporcje te znaleźć można w świecie roślin (liść paproci, kwiat słonecznika, muszla ślimaka).
Poniżej instrukcja (z Wikipedii) i kilka rysunków jak najprościej wyznaczyć złoty podział. Kolejne kroki:
1. Trzeba zbudować kwadrat o dowolnie wybranym boku a.
2. Znaleźć środek jednego z boków kwadratu (na rysunku jest to środek dolnego boku).
3. Wziąć odcinek łączący środek boku z końcem boku przeciwległego (na rysunku – odcinek c) i odłożyć go ze środka boku na prostej, w której zawiera się ten bok (czynność na rysunku zaznaczona łukiem okręgu).
4. Część odłożonego odcinka, wystająca poza bok kwadratu, wyznacza szukaną długość b.
Długości początkowego odcinka a i znalezionego b pozostają w złotym stosunku, a/b=φ, wyznaczają więc złoty podział skonstruowanego mimochodem odcinka a+b.
(obrazek z Wikipedii do powyższej instrukcji)
Przykłady i zastosowanie złotego podziału. Polega to na kompozycji kluczowych elementów wizualnych wg określonej "złotymi regułami" siatki.
Zdaję sobie sprawę, że temat jest bardzo złożony, poza tym nie czuję się na siłach, żeby w jednym artykule wystarczająco przybliżyć istotę "boskiej proporcji". Jeżeli kogoś to interesuje bardziej w kontekście praktycznego wykorzystania polecam internet lub książki - mi ostatnio wpadł w ręce "Sekretny kod" Priyi Hemenway, w przystępny sposób wyjaśniający ten temat.
Linki: Matematyczne podejście do złotego podziału Kalkulator złotego podziału Złoty podział w fotografii - poradnik
Jeszcze fajny filmik, który na swój sposób przybliża temat złotego podziału, zapraszam....
Wiosna idzie, a właściwie przyszła wczoraj i zbliża się czas odnawiania nadgryzionych przez zimę, czas, wodę, etc. konstrukcji drewnianych. Temat był i będzie poruszany na tej stronie jeszcze nie raz. Szukając czegoś do konserwacji drewna, malowania, zabezpieczenia przed grzybami i robalami mamy tysiące propozycji w sklepach i internecie - lepszych, gorszych, ekologicznych, toksycznych - trudno to ogarnąć. Szukając odpowiedzi na postawiony w tytule wpisu temat znalazłem stronę człowieka, który dzieli się swoimi doświadczeniami w chyba najtrudniejszym przypadku, kiedy w grę wchodzi konieczność zabezpieczania drewna ciągle narażonego na działanie wody - konkretnie łodzi. Myślę, że warto to przeczytać szczególnie pod kątem praktycznego zastosowania tradycyjnych środków (olej lniany, dziegieć) tym bardziej, że autor opisuje własne doświadczenia, korzystając z wiedzy Skandynawów - ludu pływającego od lat na drewnianych łodziach po Bałtyku. :-) .
Adres strony: http://www.sychut.com/dockan/konserwacja.html
